HACER COSAS NO ES CUIDARTE. TENER DIRECCIÓN SÍ.

 

HACER COSAS NO ES CUIDARTE. TENER DIRECCIÓN SÍ.

 

Hay un punto en el camino del cuidado personal en el que muchas personas se atascan. Han probado de todo. A veces con buenos resultados, otras con ninguno y casi siempre con la sensación de no terminar nunca de “llegar”. Es entonces cuando aparece el cansancio.

Lo que ocurre ahí no es falta de constancia. Es falta de dirección.

Hacer cosas, en el ámbito de la salud, es muy fácil. Hay infinitas opciones disponibles, infinita información, infinitas recomendaciones. Lo difícil es saber para qué las haces. Y, sobre todo, hacia dónde te llevan.

Una persona puede hacer ejercicio cinco veces por semana y no estar yendo a ningún sitio. Otra puede hacer dos sesiones a la semana y estar construyendo algo concreto. La diferencia no está en el volumen. Está en si esa actividad forma parte de un proceso que tú comprendes y eliges, o si es una más en una lista heredada.

Tener dirección significa entender qué efecto buscas, por qué lo buscas, en qué se nota cuando va bien. Significa que cuando algo no funciona, sabes ajustar y adaptar, no abandonar y empezar otra cosa. Significa que cuando algo funciona, sigues no porque sea moda sino porque encaja.

En consulta, las primeras cosas sobre las que siempre ponemos el foco, no son los síntomas, sino las preguntas: ¿hacia dónde quieres ir con tu cuerpo? ¿Qué significa para ti estar bien? Porque sin esa claridad, el ajuste también termina siendo “una cosa más que hago”. Y aquí no funciona así.

El cuidado con dirección reduce la cantidad y aumenta la profundidad. Hace menos, integra más. Esto requiere parar a pensar. Parar a definir. Parar a soltar. Soltar cosas que llevas haciendo años por inercia. Soltar la ansiedad de no estar haciendo lo suficiente. Soltar la idea de que más es mejor.

La paradoja es que cuando dejas de hacer por hacer, y empiezas a hacer con dirección, el cuerpo lo nota antes que tú. Se relaja sin que se lo pidas. Encuentra ritmos que llevaba tiempo sin encontrar. El sistema nervioso registra que ya no está siendo gobernado por la urgencia, y empieza a responder de una forma más eficiente.

Esto no se vende bien. Hacer menos no es un titular llamativo. Pero es lo que sostiene los procesos largos. Lo que hace que dentro de cinco años sigas cuidándote, en lugar de haber pasado por treinta planes distintos y seguir igual de cansado.

Noviembre es un buen mes para preguntarte: ¿hacia dónde voy con esto? Si no hay respuesta clara, antes de añadir nada, conviene parar. La dirección viene primero. Lo demás, después.

 

GAUZAK EGITEA EZ DA ZEURE BURUA ZAINTZEA. HELBIDEA IZATEA BAI.

 

Zaintza pertsonalaren bidean pertsona asko trabatzen diren puntu bat dago. Denetik probatu dute. Batzuetan emaitza onekin, beste batzuetan bat ere ez, eta ia beti inoiz “iristen” ez den sentsazioarekin. Orduan agertzen da nekea.

Hor gertatzen dena ez da konstantzia falta. Helbide falta da.

Osasunaren arloan gauzak egitea oso erraza da. Aukera amaigabeak daude eskuragarri, informazio amaigabea, gomendio amaigabeak. Zaila da jakitea zertarako egiten dituzun. Eta, batez ere, nora eramaten zaituzten.

Pertsona batek astean bost aldiz egin dezake ariketa, eta ez da inora joaten. Beste batek astean bi saio egin ditzake eta zerbait zehatza eraikitzen aritu. Aldea ez dago bolumenean. Jarduera hori zuk ulertzen eta aukeratzen duzun prozesu baten parte den edo heredatutako zerrenda bateko beste bat den.

Helbidea izateak esan nahi du ulertzea zer efektu bilatzen duzun, zergatik bilatzen duzun, zertan nabaritzen den ondo doanean. Zerbaitek funtzionatzen ez duenean, badakizu doitzen eta egokitzen, ez uzten eta beste zerbait hasten. Zerbaitek funtzionatzen duenean, jarraitzen duzu, ez moda delako, baizik eta bat datorrelako.

Kontsultan, fokua jartzen dugun lehen gauzak ez dira sintomak, galderak baizik: norantz joan nahi duzu zure gorputzarekin? Zer esan nahi du zuretzat ondo egoteak? Izan ere, argitasun hori gabe, doikuntza “egiten dudan beste gauza bat” ere bada. Eta hemen ez dabil horrela.

Norabideko zaintzak kantitatea murrizten du eta sakontasuna handitzen du. Gutxiago egiten du, gehiago integratzen du. Horrek pentsatzen gelditzea eskatzen du. Definitu. Gelditu askatzen. Inertziaz urteak daramatzazun gauzak askatzea. Nahikoa ez egiteko antsietatea askatu. Gehiago hobea delako ideia askatzea.

Paradoxa da egiten uzten duzunean, eta norabidearekin egiten hasten zarenean, gorputzak zuk baino lehenago nabaritzen duela. Lasaitzen da eskatu gabe. Aspaldian aurkitu gabeko erritmoak aurkitzen ditu. Nerbio-sistemak erregistratzen du larrialdiak jada ez duela gobernatzen, eta modu eraginkorragoan erantzuten hasten da.

Hau ez da ondo saltzen. Gutxiago egitea ez da izenburu deigarria. Baina horrek eusten die prozesu luzeei. Horren ondorioz, bost urte barru zeure burua zaintzen jarraitzen duzu, hogeita hamar plan desberdin gainditu eta neka-neka eginda jarraitu beharrean.

Azaroa hilabete ona da galdetzeko: nora noa honekin? Erantzun argirik ez badago, ezer gehitu aurretik, gelditzea komeni da. Helbidea dator lehenik. Gainerakoa, gero.


Comentarios